صدای معلم

(متن انتقاد)

سلام افتتاح این وبلاگ ابتدا ما را خوشحال کرد از این بابت که عده ای حرف های نا گفته ي معلمین را واگویه خواهند کرد. اما گویا مشکل همیشکی ما معلمین یعنی سیاست که ما را از ابتدایی ترین حقوقمان محروم نگه داشته و هر گونه حرکتمان را در نطفه، خفه کرده در این جا نیز ظاهر شده است.
به عقیده ي من هر گاه معلمین خواسته اند حرکتی موفق انجام دهند با باند بازی ها و سرگرم کردن آن ها به سیاست بازی ها و آلت دست قرار دادنشان آن ها را از مسیر اصلی خودشان منحرف کرده اند.
عزیزان بیایید به دور از سیاست به بررسی مشکلاتمان بپردازیم که ناگفته، برای خودمان زیاد داریم و آن قدر هست که برای خودمان بنویسیم نه این که حرف های آنان كه نانشان از سیاست بریده شده و تحلیل های درست یا نادرست ارایه می دهند را تکرار کنیم.
البته نه به این معنا که معلم از سیاست جدا شود بلکه به عنوان سمبل اندیشه آزاد باید بیندیشد و راهکار ریشه ای وحتی سیاسی برای مشکلات خود و جامعه اش ارایه دهد.
مدتی است رنگ و بوی این وبلاگ که به اسم "صدای معلم" شروع به کار کرده، کاملاً سیاسی شده است. وبلاگ هایی از این دست آن قدر زیاد است که واقعاً کسی (لااقل معلمین) دیگر حوصله ي خواندن این گونه مطالب را ندارند .
البته مطالبی که مربوط به سیاست در آموزش و پرورش باشد، بسیار عالی و خوب است، به شرطی که بدون غرض نوشته شود. مثلاً اگر از وزیر نیامده بد می نویسیم در کنارش هم بپرسیم چرا آقای حاجی خود را با سمت وزیر باز نشست می کند؟ چرا برادرش مسوول صندوق ذخیره است؟ اصلا چرا وزیر تعاون و مسوول ستاد انتخاباتی به عنوان سیاسی ترین نیرو وزیر آموزش و پرورش شد؟و...
به هر حال ضمن تقدیر از زحمات شما عزیزان پیشنهاد می کنم وبلاگی را با عنوان دیگر مثل "معلم و سیاست" یا" نگاه معلم" و... ایجاد کرده و عقاید سیاسی خود و دیگر همکاران را درج کنید و در این وبلاگ به مسایل صنفی بیشتر توجه کنید.

با تشکر

معلم امیدوار و اصلاح طلب

 (متن جوابیه)

با سلام و عرض ادب و ارادت خدمت این دوست نادیده و دیگر عزیزانی که با ایشا ن موافق هستند، توضیح چند نکته ، ضروری به نظر می رسد:

1- این دوست گرانقدردرابتدای فرمایشاتشان مشکل همیشگی معلمین را سیاست عنوان کرده اند و در ادامه، ما را از پرداختن به آن پرهیز داده اند! اگر مشکل همیشگی ما ناشی از سیاست های غلط است پس باید به آن ها پرداخت تا ان شاءالله کم کم کاهش یافته تا به قول شما به ابتدایی ترین حقوق خود برسیم نه این که از آن ها رد شده و فقط به مسائل صنفی بپردازیم.

2- در ادامه، مانع رسیدن به موفقیت معلمین  را باند بازی ها و آلت دست قرار گرفتن تلقی کرده اند حال آن که هم من و هم دیگرانی که به تهیه ی این وبلاگ مشغولند وابستگی سیاسی به هیچ جناحی نداشته و ان شاءالله نخواهیم یافت و اگر مسأله ، آلت دست قرار گرفتن است ُکه گمان نمی کنم این اتفاق افتاده  و اگرموردی به ذهن هریک از شما خوانندگان گرامی می رسد ممنون خواهیم شد از آن ما را مطلع کرده تا اصلاح ، تجدید نظر و یا توضیح لازم را ارائه دهیم. البته ممکن است از نظرات کسانی بهره برده باشیم که این سوء تفاهم را ایجاد کرده است اما، ما یا بهتر بگویم من، هر مطلبی را که گمان می کنم مفید است در وب مطرح می کنم .

«هرچه هست از قامت ناساز بی اندام ماست 

 ور نه تشریف تو بر بالای کس پوشیده نیست»                                                   

3- و اما ناگفته های زیاد ما (معلمین) دلیل نمی شود که به ناگفته های دیگران (عموم مردم) که خود را هرگز از آنان جدا نمی دانیم، نپردازیم. لازم به توضیح نیست که ما قبل از این که یک معلم باشیم، ایرانی، آزاد، و انسان هستیم. هر کدام از این ها به تنهایی می تواند برای ما مسؤ‌لیت آفرین باشد؛ چه برسد به این که هر چهار ویژگی را با هم داشته باشیم. رنگ و بوی سیاسی آن هم به دلیل این است که افراد متفاوتی با دیدگاه های متفاوت  در آن قلم می زنند و طبیعی است که گاهی رنگ و بوی آن متفاوت به نظر برسد.

4- ضمنا" این که از وزیر نیامده بد می نویسیم؛ کجا از ایشان بد نوشته ایم؟! هر جا سخنی بوده در واکنش به سخن، عملکرد و تصمیماتی بوده که ایشان و یا همکاران محترمشان گرفته اند. اگر هم مطلبی از آقای حاجی به چشم نمی خورد؛ چون موضوع روز نبوده. اگر به تاریخ افتتاح وبلاگ توجه کنید متوجه خواهید شد که از عمر آن چند ماهی بیش نمی گذرد که البته بسیاری از نواقص آن به بی تجربگی ما بر می گردد که امیدواریم به دیده ی اغماض به آن نگاه شود.

«به کوی میکده گریان و سرفکنده شوم   

چرا که شرم همی آیدم زحاصل خویش»

5- در خاتمه؛ پیشنهاد شما برای ایجاد یک وبلاگ جدید تحت عناوین سیاسی بسیار پسندیده است اما لزوماً انرژی بیش تری را می طلبد که به محض ایجاد شرایط مساعد به آن هم خواهیم پرداخت.

ان شاءالله

منتظر انتقادات و پیشنهادات سازنده ی شما عزیزان هستیم چرا که

بدون همیاری شما ما هیچیم و از هیچ جز هیچ بر نمی آید.

با تشکر: یکی از چند صدای معلم