زمزمه (شعر)
اگر آن همه را دیدیم و شنیدیم
اگر لب فرو بستیم و نفس هم برنیاوردیم
اگر دست و دل زخمی ازین همه نگفته های درشت شنیده
بی زخمه ماند و حرفی، سخنی، کلامی و سلامی هم نگفتیم
گمان مبر که آن همه درست بود و قبول داشتیم
که قبول داشتن و ندانستن ما گره از کار فرو بسته نمی گشاید
که دیدن و نادیده انگاشتن ما، نهانی ها را برای همیشه پوشیده نمی دارد
به این امید دم می زنیم که شاید روزی هم فرصت بی دهان بند زندگی کردن به ما برسد...
«آن روز دیوار باغ و مدرسه کوتاه است
تنها پرچینی از خیال
در دوردست حاشیه ی باغ می کشند...
روزی که آفتاب و دریا
در انحصار چشم کسی نیست
روزی که آسمان در حسرت ستاره نباشد
روزی که آرزوی چنین روزی
محتاج استعاره نباشد.
ای روز آفتابی!
ای مثل چشمهای خدا آبی!
ا ین روزها که می گذرد هر روز در انتظار آمدنت هستم.»
به نقل از: نیستان
